支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
良友。
用为对他人朋友的美称。
引《论语·季氏》:“乐节礼乐,乐道人之善,乐多贤友,益矣。”汉•徐干 《中论·贵验》:“至言也,非贤友则无取之,故君子必求贤友也。”
引明•徐渭 《女状元》第四出:“这几件可都要借光於贤友。”
["①彼此有交情的人。如 朋~。~谊。~情。②有亲近和睦关系的。如 ~邦。~邻。③相好,互相亲爱。如 ~爱。~善。"]详细解释
["①有道德的,有才能的。如 ~明。~德。~能。~良。~惠。~淑。~哲。~人。圣~。礼~下士。②敬辞,用于平辈或晚辈。如 ~弟。~侄。~契(对弟子或朋友子侄辈的敬称)。"]详细解释
zī shī făng yǒu
ào xián màn shì
dù néng hài xián
xī yǒu
hū péng yǐn yǒu
qì yǒu
yǒu qíng chū yăn
xián huì
liáng yǒu tú shū gōng sī
xián nèi zhù
qí yǒu
xián shù
dà yǒu
wáng yǒu
xián shèng
jí xián bīn
xián dōng
zhōng xián
jùn xián
hé yǒu
rú xián
jiăn xián
xián yì
xián xiăn
xiān yǒu
xián xíng
jǔ xián rèn néng
féng yǒu lán
yǒu ài bù
yīng péng yàn yǒu
tóng chuāng gù yǒu
bāo xián è è
gū jià zhī yǒu
bù qǐng zhī yǒu
bì xián yì
bēn zǒu zhī yǒu