支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
贤者。有两种意义。一是科学家的意思。二是宗教用词,可以理解成道行很高的人。关于贤者一词,中国也有自己的解释。贤者。意为贤明的人。高尚的人。这种思想往往固定成为帝王形象。而日本又有另一种。体现的是在特定的领域内得到极高的成就人。称之为贤者。而贤者有词,起源与阿拉伯至印度一带。这里称之为上帝的神使或拥有异能的人。
["①用在名词、动词、形容词、数词、词组后,并与其相结合,指人、指事、指物、指时等。如 读~。作~。二~必居其一。来~。②助词,表示语气停顿并构成判断句的句式。如 陈胜~,阳城人也。③这,此(多用在古诗词曲中)如 ~个。~回。~番。~边走。"]详细解释
["①有道德的,有才能的。如 ~明。~德。~能。~良。~惠。~淑。~哲。~人。圣~。礼~下士。②敬辞,用于平辈或晚辈。如 ~弟。~侄。~契(对弟子或朋友子侄辈的敬称)。"]详细解释
xíng băi lǐ zhě bàn yú jiǔ shí
wén zhě zé shé
tóu biāo zhě
shùn wǒ zhě shēng , nì wǒ zhě sǐ
shùn zhī zhě xīng , nì zhī zhě wáng
xián shì
zhě biān
zhě bō
qí zhě
jí xián diàn
xián shū
yōu xián
xiān qū zhě
făng xián
xián dōng
qián zhě
zhòng xián
dài jūn zhě
zhì yuàn zhě
lì shì zhě
jīng xián
xián rén jiǔ
năng xián
xiàng xián
fù zhě
yí xián táng
yán zhě bù zhī
hài zhōng yǐn xián
shòu zhě xiāng
qí qiáng zhě
qīng shèng zhuó xián
mò chūn zhě
lí gòu zūn zhě
bì xián yì
dà xián hǔ biàn
fàn shèng zūn zhě