支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
狂妄粗鄙。
引清•蒲松龄 《聊斋志异·西湖主》:“多言者洩其事於王妃,妃展巾抵地,大駡狂傖。”
kuángcang ㄎㄨㄤˊ ㄔㄣ
狂妄粗鄙。 清 蒲松龄 《聊斋志异·西湖主》:“多言者洩其事於王妃,妃展巾抵地,大骂狂伧。”
["◎古代讥人粗俗,鄙贱。如 ~俗,~荒。~夫。","◎〔寒~〕见“寒”。"]详细解释
["①本称狗发疯,后亦指人精神失常。如 ~犬。疯~。癫~。发~。~人。②纵情任性或放荡骄恣的态度。如 轻~。~妄(极端自高自大)。~吠(狗狂叫,借指疯狂的叫嚣)。~乱。~野。~躁。~恣。~草(草书的一种,风格狂放无羁)。③气势猛烈,超出常度。如 ~风。~飙。~热。力挽~澜。"]详细解释
zhāng kuáng wàng xíng
kuáng xǐ
kuáng qiě
zhuā kuáng
kuáng quăn fèi rì
chāng chāng kuáng kuáng
fēng kuáng
qīng kuáng
kuáng fàng
cū kuáng
kuáng xìng
kuáng tú
kuáng bì
kuáng huò
kuáng juàn
kuáng nìng
kuáng gǔ zhī yán
chen nú
kuáng nú
kuáng yín
kuáng dàn
rè kuáng
kuáng tán
jīng xǐ ruò kuáng
kuáng huá
kuáng xiāng
kuáng jùn
kuáng jiǔ
kuáng lì
chen bǐ
kuáng shuǐ
kuáng bèi wú dào
zào kuáng zhèng
kuáng fàng bù jī
zhù mó fā kuáng
kuáng gē tòng yǐn