支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
筝。弹拨乐器。
弹筝。
引南朝 梁简文帝 《筝赋》:“陈宝器於紈罗,抚鸣筝而动曲。”唐•李白 《春日行》:“佳人当窗弄白日,絃将手语弹鸣筝。”王鼎 《焚椒录》引 辽 萧观音 《回心院》词:“张鸣筝,恰恰语娇鶯。一从弹作房中曲,常和窗前风雨声。”
引明•唐顺之 《永年公馆夜宿》诗:“静院无朋休对酒,高楼有女独鸣筝。”
["◎弦乐器,木制长形。古代十三或十六根弦,现为二十五根弦。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
jī míng gǒu dào
jī míng quăn fèi
jī míng gǒu gēng
lóng yuè fèng míng
zhēng míng
míng luó
míng chán
míng zhuàn
míng zōu
zhōng míng lòu jìn
míng bì
míng dāng
míng gāo
hóu míng
lù míng
zhēng rén
bí míng
pìn jī chén míng
léi gǔ míng luó
míng xián
jiū míng
míng shā
yōu yōu lù míng
míng jiāng
míng suō
suān míng
luán zhēng
míng yuàn
míng huáng
míng xiāo
cháng míng dōu wèi
míng zhōng jī qìng
yī míng
fèng míng guān
qí shān míng fèng
míng qín ér zhì