支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
形容声音清越。
引《礼记·玉藻》:“古之君子必佩玉……进则揖之,退则扬之,然后玉鏘鸣也。”清•朱仕秀 《重游灵应峰记》:“清泉杂其间,鏘鸣可听。”
金玉石互相撞击的声音。
引《礼记·玉藻》:「进则揖之,退则扬之,然后玉锵鸣也。」《楚辞·屈原·九歌·东皇太一》:「抚长剑兮王珥,璆锵鸣兮琳琅。」
比喻夫妻相亲相爱。
引语本《左传·庄公二十二年》:「凤皇于飞,和鸣锵锵。」
["①〔~~〕形容撞击金属器物的声音,如“锣鼓~~”。②(鏘)"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
míng zhōng
āi míng
bù píng zé míng
míng lǘ
míng fèng zhāo yáng
yuè jiă míng jūn
hōng míng
míng sè
zhēng míng
míng chī
míng guān
jǐng dǐ míng wā
míng zhēng
míng lǜ
pìn jī chén míng
míng pèi
míng tiáo
míng zhà
zhōng míng
léi shēng hōng míng
míng fèi kè
kēng qiāng yáo gǔn
yǐn háng yī míng
fēng bù míng tiáo
xiào míng
míng hóu
guàn míng
míng lù
míng shé
féi dùn míng gāo
gū yàn āi míng
bēi míng dòng xué
léi míng diàn shăn
míng zhōng jī qìng
gǔ jiăo qí míng
dǐng shí zhōng míng